روزهای سختی را می گذرانیم که در انتظار یک تحول هستیم. در انتظار پایان قرنطینه و اینکه شرایط به حالت عادی برگردد. محبت، شادی و امید جز فضائل اخلاقی محسوب می شوند، اما سختی جز فضائل اخلاقی ما محسوب نمی شود. در این شرایط چطور محبت، سختی، امید و شادی می توانند کنار هم قرار بگیرند؟
